शरीरका कारण महिला किन तनावमा पर्छन् ?

  • 154
    Shares
0

एजेन्सी। म १३ वर्षकी मात्र भएकी थिएँ, मेरो शरीरमा महिलाका गुणहरु विकसित हुँदै गयो। उचाई पनि ५ फिट ६ इन्च भयो। मेरो शरीरको विकासले मेरी आमा निकै चिन्तित बनिन्। उनलाई मेरो शरीरको विकासले अचम्मित बनाएको थियो। आमाको चिन्ताले मलाई झनै बढी लज्जित बनाउथ्यो।

मलाई मेरो शरीर तिव्र रुपमा बढ्नु मेरो नै गल्ति हो कि जस्तो पनि लाग्थ्यो। मेरो बढेको शरीर देखेर मेरी आमालाई अब के गर्ने भन्ने निकै छटपटि भयो। आमाले आफूले लगाउने गरेको ब्रा मलाई लगाउन दिनुभयो। चार बच्चाकी आमाको ब्रा १३ वर्षकी किशोरीलाई कसरी मिल्थ्यो र ?

फरीदालाई यो प्रश्नले ३० वर्षदेखि सताई रहेको छ। अहिले फरीदा ४२ वर्षकी भईन्। तर पनि उनलाई उक्त दिनको कुरा आजपनि झलझलि याद आउँछ। उक्त कुरा सम्झँदा कहिले कहीँ रिस पनि उठ्छ।

दीपा नारायणले आफ्नो नयाँ पुस्तक ‘चुपः ब्रेकिङ्ग द साइलेन्स अबाउट इन्डियन वुमन’ मा फरीदाको यो कथा लेखेकी छन्। फरीदाले आफ्नो शरीरलाई घृणा गर्नुमा कहीँ न कहीँ उनको आमाको भूमिका पनि छ। उक्त किताबमा दीपाले ६ सय महिला, पुरुषको तथा बच्चाको जीन्दगीको कहानी लेखेकी छिन्।

उक्त पुस्तककी एक पात्र हुन् रानी। रानी २५ वर्षकी भइन्। उनी १३ औँ जन्मदिन मनाउने तयारी गर्दै थिइन्। उनी भन्छीन्,-‘म आफ्ना साथिहरुलाई निम्ता गरेर घर फर्किएको थिएँ। घरको सिँढी चढ्दै गर्दा एकजना मानिस त्यही सिँढी ओर्लदै गरेको देखेँ। मैले साइड लागेर उसलाई जान दिन चाहेकी थिएँ तर उसले मलाई यस्तरी धक्का दियो कि, मेरो टाउको भित्तामा ठोक्कियो र म बेहोस भएँ।

त्यसपछि के भयो मलाई थाहा छैन। उनी भन्छिन् जब मलाई होस आयो त्यतिबेला सबैको आखाँमा एउटै प्रश्न थियो। के मेरो कुमारीत्व अझैपनि बाँकि छ त ? त्यहाँ मेरो बारेमा भन्दा पनि मलाई त्यो मानिसले केही त गरेन भन्ने चिन्ता धेरै थियो। रानीको भावनालाई दीपाले लेख्छिन् यस्तो अवस्थामा महिलाहरु आफूलाई घृणा गर्नु स्वभाविक हो।

दीपाले आफ्नो किताबमा ९८ प्रतिशत महिला आफ्नो जीन्दगीमा कहीँ न कही कुनै न कुनै तरिकाले यौन शोषणमा परेको दाबी गरेकी छन् । उनीहरुमध्ये ९५ प्रतिशतले यस्तो घटना परिवारलाई पनि भनेका हुँदैनन्।

यस्तै एउटा घटना छ। बैङ्लोरको एक कार्यक्रममा १८ देखि ३० वर्षका महिलाहरु उपस्थित थिए। त्यहाँ आजसम्म महिला हिंसा भएको जतिलाई उभिन भनियो। उपस्थित सबैजना उभिए। उनी भन्छिन्,– ‘स्कूल मन्दिरदेखि घरसम्म जहाँपनि महिलाले आफुमाथि भएको घटनाको बारेमा उनलाई भनेका छन्।’

तर, आफ्नै शरीरमाथि महिलाले कसरी घृणा गर्छन् ?

दीपाका अनुसार युवतीहरुलाई बच्चादेखि नै यस्तै कुराको तालिम दिइएको हुन्छ।

‘तँ केटी होस्, राम्रोसँग बस’ ‘बाटोमा छाती तन्काएर नहिँड’ ‘यस्तो टाइट कपडा किन लगाएको’ केही नसोचि धेरै घरका ठुला मानिसहरु पनि यसो भन्छन्। दीपा भन्छिन् तत्कालै यस्तो कुराहरुले कुनै प्रभाव नपारेपनि जीन्दगीभर यस्ता कुराहरु विर्सन सकिँदैन। दीपाको उक्त पुस्तकमा यस्तो धेरै कहानिहरु छन्, जसले यस्ता कुरालाई जीन्दगीभरी सहेका छन्।

यस्तै एक पात्र हुन् तमन्ना। उनी नयाँ जमानाकी युवती हुन्। उनी छोटा कपडा लगाउन मन पराउँछिन्। तर, केटाहरुले जिस्काएपछि उनले लामो कपडा लगाएर नै डान्स क्लास जाने फैसला गरिन्। उनको यो फैसलाको पहिलो बिरोध शिलाले गरिन्। शिला तिनै थिईन जसले तमन्नाको सफाईको काम गर्थिन्। बिरोध गर्नुको कारण बताउँदै शिलाले आफूमाथि भएको घटना सुनाउन सुरु गरिन्।

म अटोमा श्रीमानसँग कतै जाँदै थिएँ। बाटोमा प्रहरीले अटोको कागज हेर्न रोक्यो। प्रहरीले मेरो बक्षस्थलामा बेस्सरी समात्यो, तर म चुप बसेँ । मलाई डर थियो प्रहरीले मेरो श्रीमानलाई विना कारण नथुनोस्। शिलाले फेरी भनिन्, ‘मैले त्यतिबेला साडी लगाएकी थिएँ, मलाई त महिलाको शरीरमा नै समस्याको पहाड छ भन्ने लाग्छ।’

भारतीय महिलाहरु आफ्नो लागि बाँच्दैनन्। दीपाले अगाडि भन्छिन्,– ‘भारतीय महिला एक नाताको नाम हो। कसैको लागि आमा, कसैको लागि छोरी, कसैको लागि श्रीमती अनि कसैको लागि भाउजु।

Comments
Loading...
You might also like