सुदन डोटेलको ‘गजल’

pic
  • 31
    Shares
लोकपाटी न्यूज

छेपारो हैरान छ आजकल, मानिसको रङ देखेर
घाऊ लुकाउनु नै बेस, जो कोही हिँड्छन नुन बोकेर ।

स्वाभिमान गुमाएर बाँच्छ मान्छे, छि के जिन्दगी
नाफा कमाउनमै मग्न छन् यहाँ, आफैंलाई बेचेर।

सोच्छ आफूलाई चाणक्य, बोक्छ बगलिमा छुरा
काखमै राखी रेट्छ गला, सोध्छ फेरी दुख्यो भनेर ।

कुमालेको चक्र, नबुझिने दुनियाँका यी गणितहरु
मान्छे भने रहिरहन्छन् सधैं, प्यार बनेर याद बनेर ।

स्वार्थ र चाकडीको पराकास्टा, भन्छ म त आगो हुँ,
छक्क पर्छ ‘सुदन’, अन्तमा आगोले नै पोलेको देखेर ।

 

 

प्रतिक्रिया दिनको लागि यहाँ क्लिक गर्नुहोस्

तपाईंको प्रतिक्रिया यहां लेख्नुहोस्